9.05.2009

Doğum, ölüm iç içe..

Uyku tutmadı bütün gece.. Sabahı beklerken aklımdan türlü türlü şeyler geçti.. Hayallerimi düşündüm hani birkaç gün önce peri'nin attığı mim'e yazamadığım hayallerimi.. Yazmakta zorlandığım hayallerimi.. Zorlandım çünkü hayalim yok.. Hayalsiz bir insan.. Ne kadar başarılı olabilir ki.. Ne kadar istekli olabilir ki.. Geçmişi düşündüm, çocukluğumu.. Hayallerimin, hedeflerimin neresindeyim bunu düşündüm sonra.. Sonuç bir hüsran.. Çok gerideyim, hemde çook.. İşte bu beni her gün yiyen, yiyip bitiren, hayattaki ebedi mutsuzluğumun nedeni..

Bu düşüncelerden beni doğan güneş kurtardı.. Giyindim eşortmanları yanıma aldığım 10 lira ile evden ayrıldım.. Önce otobüse binip Unkapanı Köprüsüne gittim.. Başladım koşmaya Balat'a doğru.. Koştum haliç sahilinde düşünerek.. Balat'ı geçtim Eyüp Sultan dedim yeni hedef.. Açım, ama mutluyum.. Saat bile almadım yanıma, sadece 10 lira.. Eyüp Sultan'a geldiğimde Eski Galata köprüsünden Sütlüce tarafına geçtim..

Biraz daha ağır ağır koştuktan sonra poğaça arabası gördüm.. Başı kalabalık.. Dedim bu kadar talep varsa süperdir.. Gerçekten de öyle.. Liseden beri yapmadığım, poğaça-vişne suyu etkinliğini yapmaya karar verdim.. Miniatürk'ün yakınlarında bir banka oturdum.. Karşımda Haliç.. Tıkırken yan banka garip birinin geldiğini gördüm.. 45-50 yaşlarında biri.. Yanına gittim fazladan aldığım poğaçalardan ikram ettim. Teşekkür etti.. Belli görmüş, geçirmiş biri.. Gözlerinden okunmakta.. Konuştuk biraz.. Kendimden bahsettim.. Hiç ona sormadım. Niye diye.. Kim bilir neler yaşadı.. Ona hatırlatıp, bir poğaça hatrımız var diye üzmek istemedim.. Ben tc kimlik numarama kadar adama anlattım neredeyse ama ona adını bile sormadım.. Belli dertli.. Yıkanmamış suratından, kesilmemiş saçından, sigaradan boğulan sesine kadar, bakışlarına kadar her şeyden anlaşılıyor.. Dertli..

Tam kalktım ayağa bana eyvallah dedim.. Bakarsın haftaya yine gelirim.. Dertleşiriz dedim.. Dur dedi.. Hep sen anlattın.. Haftaya belki beni bulamazsın.. Ben seni sevdim.. 5 Dk da ben kendimi anlatım dedi.. Oturdum.. Suratına hiç bakmıyordum artık.. Türkü sever misin dedi.. Evet dedim.. Bekle dedi.. Kalktı ve gitti.. Eşyalarının arasından eski bir kaset çalar aldı.. Bu benim dedi.. Bu şarkıda bizim şarkımızdı.. Ölüm aldı onu benden dedi.. Kahrolası ölüm.. Hayatımı aldı dedi.. Beni bu hale düşürdü dedi.. Sustu türkü bitti.. Bitene kadar hiç konuşmadık.. Dayı dedim seni hiç unutmayacağım.. Bende dedi.. Kalktım koşmaya başladım..

Sütlüceyi bilen orada çok adaklık satılan yer olduğunu bilir.. Tesadüf bir koyunun doğumunu gördüm.. O kadar ölümden sonra, doğum.. Ve ne enteresandır ki kuzu tam doğdu, sela okunmaya başladı camii.. Bana bir kez dana ölümü hatırlattı.. Tekrar koşmaya başladım.. Ölümden kaçmak için mi bilmem..


İşte böyle garip bir gündü benim için.. Son derece sıradan başlayıp son derece sıra dışı gelişen..

11 yorum:

sizofren peri dedi ki...

süper bir günmüş ve benim hep yapmak isteyipte yapamadığım bir şeyi yapmışsın. tanımadığın bir insana kendini anlatıp onu dinlemışsın.

mim işe yaramış can bünyende :) kötü olsada...

öykü dedi ki...

Hayatın ıkı onemlı gercegıne tanık olmussun bugun Can

yasam
ve
ölum

uzun ve sonsuz sansak ta hayatı rada bı boyle yuzlesıyoruz karsılasıgımız olaylar sayesınde
ve bı kez dah gozden gecırıyrouz
ben neyım kımım nerdeyım?

Can dedi ki...

:D enteresan birşey peri.. ama güzel.. bir daha goremem dıye bu buyuk sehırde o adamı her seyı paylastım..:D

perim sağol..:D

Can dedi ki...

evet öykü.. peş peşe.. o kadar yakın, o kadar kısa işte..

paper doll.. dedi ki...

koşan insan mutlu insandır bence devam et..

(bkz: koca yazının sadece fitness kısmına takılan sığ insan..)

Serra Demirci dedi ki...

ölüm ve yaşam arası bu kadr kısaymış demekki :(
bence bi yerden başlamalı artık .ilk önce hayal kurmaktan mesela.

StummScream dedi ki...

yaşamak ne kadar güzel olabilir ki 60-80 senelik bir sınav ben 19. senede kağıdımı verip çıkmak istiyorum! Daha sonra kafam rahat sınav sonucunu beklemek

Can dedi ki...

haklısın kanka bende kagıdımı vermek ıstıyorum..

Can dedi ki...

haklısın serra başlamalı..:D ama hep erteliyorum..

Can dedi ki...

paper, öyle..:D şehrin içinde nefes alacak yer kalmasada koşmak iyi..

şirinem dedi ki...

hayaller olmadan yaşamanın anlamı yok elbette ama sen bence hayallaere sahipsin öyle olmasa bu güzel yazıyı yazamazdın bazen insan biryerlerde tıkınıyor herşeyin son bulduğunu düşünüyor ama :) herşey aniden yeniden başlıyabiliyor sevgilerimizle

KozmoPolitik.com