15.04.2012

Yoruyor Ama..

Yoruyor Ama..

Kabul ediyorum.
Sessiz kalmak isterdim. Ama yapamadım.
Zamanla pişman oldum belki yaptıklarımdan ama yine olsa yine yapardım. Kabullenemediğimden, hazmedemediğimden belki de.
Ne zaman hazmedeceğimi, kabullenebileceğimi de hiç bilmiyorum.
Hep bir dert yanma, anlatma hali varken ruhumda nasıl sessiz kalırım..
Miskinliğimi çok severken şimdi fazla uyumak bile istemiyorum. Rüya görmemek için.
Boş oturmuyorum, düşünmemek için.
Bedenen yoruldum her anımı doldurduğum için ama ruhen daha da yorgunum.
Sanırım düşünmemek, yoğun olmak en güzeli..

6 yorum:

FeRaŞe dedi ki...

bu anlatılanları ben izledim çok defa. Yorar, acıtır, derinden sarsar. Ama bilmelisin ki; sessizliğin aslında çok sesliliğinin sonucu olandır. Sustukça çok daha fazla bağırırsın aslında. Bırakılan veya bırakan olmak acıtır. Bilirim. Yarım kalanlar için üzülme, Allah hiçbir kuluna taşıyamayacağından fazla yük yüklemez. sıkıntılıysan kaldırabileceğini bildiğinden vermiştir unutma!
Sevgiler, Feraşe.

Can dedi ki...

yarım kalmışlıklar kadar başka şeyler de koyuyor insana Feraşe..

FeRaŞe dedi ki...

tabiki. derler ya hani acı eğer öldürmüyorsa güçlendirir diye; hakaten birebir yaşayan olarak doğruluyorum. Acı insanı olgunlaştırıyor. Bir sonrakie daha güçlü ve daha şüpheci yaklaşıyorsun. herşeyin fazlası zarar; acı çekmekten artık kronikleşmişse de paranoya olup gidiyorsun işte. bkz.Feraşe.

Can dedi ki...

bir sonraki hiç olmasa..

FeRaŞe dedi ki...

..dersin ama bir sonraki hep wardır ve hep olur malesef. Giden arkasındakini pek düşünmediğinden gidilen olarak senin bi kıymetin yoktur. Her ne kadar sevdiğini söylese de ben şunu bilir şunu söylerim; seven sevdiğine kıyamaz.

Can dedi ki...

evet seven sevdiğine kıyamaz..

KozmoPolitik.com