30.03.2013

“Siktir Et !”



“Siktir Et !”

Hayatın anlamını arayan insanların içine düştükleri buhrandan sıkıldım. Belki de sıkıldığım kendi buhranımdı.  Kim bilir? Ben bile bilemezken.

 Masana yeni gelen o sıcak kahveni yudumlarken;  şekersiz. İşte tam da bunu anımsadım.

Genç yaşında hayatın anlamını arayan, bulduğunu sanan, ümitle bekleyen bulabileceği o günü.. İşte o insanları gelecekte görmek istiyorum. Sormak. Belki de ölmeden hemen önce konuşmak.  Son anlarında sorumun cevabını almak. Ama cesaret edemeyeceğimi de biliyorum;  son nefesini birkaç soluk sonrasında verecek o insana hayal kırıklığını hatırlatmaya.

Anlamlandırmaya çalıştığımız yaşadıklarımızın aslında anlamsız olma gerçeğinin farkına varabilenler olarak. Sadece “siktir et !” diyebiliyoruz. İnanarak hem de.  

İnanarak “siktir et !” diyebilmenin ve siktir edebilmenin hazzını nadiren yaşıyoruz belki de şu hayatta.

Anlam aradığımız anlamsız hayatın her döneminde inanarak “siktir et !” diyebilmek dileğiyle.

3 yorum:

SmG dedi ki...

Tam üstüme alınıp da kendi omuzlarımdan sarsmalık bir yazı olmuş ve öyle yaptım. Ettim gitti.

can poyraz dedi ki...

Bende öyle yapmıştım. Sonra yazdım.

kitaplarlayasiyorum dedi ki...

Hayatı, yaşamı, gülüşleri ve tüm hüzünleri anlamlı kılan, kişiyi nesne olmaktan çıkarıp var olan, katılan bir özne haline getiren tüm olguları ''siktir et''iyor şimdilerde herkes.

Yok oluyorlar mı demeliydim yoksa?

KozmoPolitik.com